Can you explain that again, please?
; "<b>Janne Nygård:</b> Leiar i Norsk Målungdom")
Janne Nygård: Leiar i Norsk Målungdom
Den siste tida er det vorte eit større fokus på undervisningskvaliteten i høgare utdanning. I samband med dette vil eg gjerne peike på noko eg meiner er ei pedagogisk utfordring: Mengda av engelsk pensumlitteratur.
Vi høyrer ofte om kor flinke nordmenn er i engelsk, men ein kjem ikkje utanom at det ikkje er morsmålet for flesteparten av oss. I mitt tilfelle har eg ikkje hatt engelskundervisning sidan fyrsteklasse på vidaregåande, og då var det ikkje akademisk engelsk som sto i hovudfokus. Vokabularet mitt er nok meir basert på amerikansk populærkultur enn det fagfeltet eg skal tileigne meg stoff frå. Sjølv om eg kjenner at eg meistrar engelsk godt, tek det lenger tid å lese 100 sider engelsk stoff enn det tek å lese det tilsvarande på norsk, og i tillegg vert eg usikker på om eg verkeleg har forstått det eg har lese.
At brorparten av pensumet er på eit anna språk enn norsk, treng ikkje vere eit problem. Men det vert eit pedagogisk problem når det heller ikkje på forelesningar eller seminarundervisning vert lagt til rette for at studentar kan få tileigne seg norsk fagterminologi. I mange fag er det heller ikkje noko god norsk fagterminologi. Korleis kan ein då forvente at studentane skal uttrykke seg flytande og presist på eksamen? Eg veit av eiga erfaring at mykje av tida til eksamensførebuing som kunne vert nytta til å repetere pensum ofte vert nytta til å omsetje engelske faguttrykk til norsk.
Eg er positiv til eit språkleg mangfald på pensum, og ser gjerne at det kan vere tilrådd litteratur på andre språk enn engelsk, som tysk eller fransk, på pensumlista for dei som meistrar det. Det som er viktig er at forelesarar tek seg tid til å forklare å gje studentane eit godt norsk omgrepsapparat som førebur dei på eit arbeidsliv i Noreg, som dei fleste utdannar seg til.
Janne Nygård, leiar i Norsk Målungdom.2 kommentarer
Vi hører ofte om at vi må lære oss nynorsk, men kommer ikke utenom at det ikke er morsmålet for de fleste av oss. I mitt tilfelle har jeg ikke hatt nynorskundervisning siden videregående, og da var det ikke akademisk nynorsk som stod i hovedfokus. Vokabularet mitt er nok mer basert på nynorsk diktkunst og skjønnlitteratur enn det fagfeltet jeg skal tilegne meg stoff fra. Selv om jeg føler at jeg mestrer nynorsk godt, tar det lenger tid å lese 100 sider nynorsk stoff enn det tar å lese tilsvarende på mitt morsmål, og i tillegg blir jeg usikker på om jeg virkelig har forstått det jeg har lest.
Jeg er positiv til språklig mangfold på pensum, og ser gjerne at det kan være anbefalt litteratur på andre språk enn bokmål og engelsk, som tysk, fransk eller nynorsk, på pensumlisten for de som mestrer det. Det som er viktig, er at foreleseren tar seg tid til å forklare og gi studentene et godt begrepsapparat på bokmål som forbreder studentene på et arbeidsliv med bokmål som hovedspråk, som de fleste ved Universitetet i Oslo utdanner seg til.
@Mons: Og med dette vil du fortelje oss at du har mykje nynorsk på pensum? Eller kva er det eigentleg du vil fram til? Du VAR faktisk ikkje nøydt til å lese dette innlegget. Heller ikkje denne kommentaren, om du gjer det no. Pensum er du snarare nøydt til å lese. Og då er det fint om det kjem nokre norske fagtekster frå tid til annan.
Eg synes innlegget er godt og ærleg. Det er ikkje alle som tør å innrømme at engelsk kan vere ei utfordring for dei aller fleste av oss. Ein kan fort falle for freistinga om å late som ein forstår alt ein studerer. Det er overaskande mange på Blindern som går rundt og prakker på seg kunnskap dei ikkje eig.
