Ganske godt argumentert

argument er, om ein tenker over det, eit ganske pussig konsept: Ei avis som så og sei utelukkande verkar basert på det skribentane har lyst til å skriva om. Temanummer, javisst. Men i si grunnleggande form er argument likevel ei samling artiklar der studentar (med eit romsleg definisjon av omgrepet) skriv om noko dei kan. På sitt beste er tekstane tankevekkande og godt skrivne. På sitt dårlegaste minnar dei mest om omskrivne bacheloroppgåver.

Stikkord for argument nr. 5 er olje, og temadelen om olje drøftar alt frå Nordsjødykkarar og Noregs vidgjetne «flaks» på 1970-talet, til kven som skal stå til ansvar for verdas oljeutsleppkatastrofar. Også i dei andre seksjonane finn ein interessant og lærerikt lesestoff, som til dømes «Klasseskille utfordrer Sør-Afrika» og «Økologiske myter uten dekning».

Der det knakar mest i samanføyingane, er når skribentane vert så introverte i si handsaming av stoffet at dei gløymer å referere til andre autoritetar eller kjelder i det heile tatt. For den forma argument nyttar seg av, med teksttungt og gjerne kronikkliknande innhald, er det avgjerande at lesaren heile tida er viss på kva belegg som einkvar tid ligg til grunn for opplysingane ein kjem med.

Om dette er tilfellet, tilgjer ein gjerne fråver av dagsaktualitet og den valdsamt sprikande innhaldslista. Ja, ein overser til og med ein ganske grov trykkfeil på side 3.